Dit is een basisrecept voor het maken van bechamelsaus. Deze heerlijke saus is onmisbaar bij klassieke lasagna a la bolognese en andere pastagerechten. Er zijn allerlei variaties mogelijk op deze saus, waardoor het een aanvulling op allerlei andere recepten kan zijn.

In dit recept ga ik uit van alleen plantaardige producten, maar je kunt ook dierlijke producten als roomboter en (koeien- of geiten)melk gebruiken. Dit heeft invloed op de uiteindelijke smaak, maar daar kun je met het op smaak brengen tegenwicht aan bieden. Met havermelk bindt de saus overigens makkelijker dan met koeienmelk.

Waldorfsalade is een bekende salade vol met groente en fruit die je zelf makkelijk kunt maken. Dit is het recept:

Winterpostelein is een van de eerste groenten die na de winter geoogst kan worden. Het is een kwestbare groente, waarvan je het beste een salade kunt maken. Ik serveerde het als bijgerecht bij vis met flingsalt en gebakken aardappeltjes.

Nu ik mijn oude kookblog aan het samenvoegen ben met deze recepten, kom ik ook mijn oudste recepten tegen. Met dit simpele stokbrood heb ik al veel succes gehad. Het is erg lekker bij groentensoep of tomatensoep.

Benodigdheden

1 stokbrood (om af te bakken)
kaas, bijvoorkeur (extra) belegen
oregano

kaasschaaf

Bereidingstijd: ca. 20 minuten

Bereidingswijze

1. Verwarm de oven voor volgens de aanwijzingen op de verpakking van het stokbrood (tip: bij gebruik van een heteluchtoven is 10 à 20 graden lager vaak voldoende).
2. Maak een insnijding in de bovenkant van het stokbrood over de hele lengte en vouw het voorzichtig een beetje open.
3. Beleg de binnenkant van het stokbrood met plakjes kaas.
4. Strooi wat oregano over de kaas.
5. Bak het stokbrood volgens de aanwijzingen op de verpakking.
6. Laat het stokbrood een beetje afkoelen en snijdt het daarna in stukjes.

Lekker bij soep of als borrelhapje

Bij de hartige zomertaart maakte ik een snel bijgerecht met de courgette die ik nog over had. Het is ook lekker bij een heerlijke risotto, bij gegrild vlees en bij nog veel meer zomergerechten. Eet smakelijk!

Soms ontstaan nieuwe recepten totaal onverwacht en ongepland. Zoals bijvoorbeeld gisteravond ruim twee jaar geleden. We aten heilbotfilet, sperziebonen en geroosterde aardappels uit de oven. Bij die aardappels had ik ook nog 2 ons geblancheerde spruiten gedaan, een in grove stukken gesneden rode ui, een paar tenen knoflook in de schil en tijm. Om het helemaal af te maken wilde ik kerriesaus erbij maken.

Het kookboek Kook Ook heeft een goed basisrecept voor kerriesaus op basis van béchamel. Er gaat behalve kerriepoeder ook een in kleine stukjes gesneden ui in. Alles liep verder op rolletjes tot ik de ingeving kreeg dat een drankje de saus misschien goed zou doen.

Even snuffelen aan wat flesjes en even later was het besluit genomen: een beetje armagnac zou de kerriesaus een leuke 'twist' geven. Ik voegde de armagnac toe tijdens het op smaak brengen van de saus. Het resultaat was een volle saus met een heerlijke smaak. Het enige wat ik me later nog afvroeg: had ik de armagnac nog even moeten flamberen?

Jaren geleden heb ik het een s gedaan: ik heb een hele gerookte makreel gekocht. In een impuls besloot ik in de viswinkel niet de (heerlijke) tonijnsalade mee te nemen maar een makreel om eindelijk eens de makreelmousse van Edith te maken.

Toen ik weer thuis was, bleek ik niet helemaal dezelfde ingrediënten te hebben als Edith. Ik ben dus een beetje gaan variëren, al naar gelang mijn eigen smaak en de inhoud van mijn voorraadkast. Omdat ik de keukenmachine gebruikte om alles te mengen (met pulse-functie), kreeg de massa de substantie van verse vlees- of vissalade zoals je die in een delicatessehandel koopt. Niet echt geschikt om in een spuitzak te doen maar wel erg lekker op brood.

In de keuken was trouwens een glansrol weggelegd voor mijn oudste zoon: zonder enige aarzeling pakte hij de makreel, met kop, vel en staart er nog aan, vast om hem van zijn vel te ontdoen en de graten ertussenuit te pulken. Grote hulde! Niet iedereen in ons huishouden doet hem dat na.

Sinds we vegetarisch eten, kook ik rijst vaak op deze manier. De rijst krijgt dan alvast wat meer smaak en de voedingsstoffen blijven beter behouden. Het is ook een goede basis voor bijvoorbeeld nasi.

Eventueel kun je verschillende rijst- of graansoorten door elkaar gebruiken. Let er dan wel op dat de kooktijden en de benodigde hoeveelheid vocht van elke soort vergelijkbaar zijn. Onderstaande hoeveelheden zijn voldoende voor 2 volwassenen en 2 jonge kinderen.

Van deze inmiddels klassieke saus uit de Chinees-Indonesische keuken (of mag je ondertussen zeggen: Hollands-oosterse keuken?) bestaan veel recepten. Zo maak ik het altijd klaar.